نام فایل : تب خونریزی دهنده کریمه- کنگو

فرمت : .ppt

تعداد صفحه/اسلاید : 36

حجم : 1 مگابایت

بنام خدا
تب خونریزی دهنده کریمه- کنگو
تعریف
تاریخچه
وضعیت بیماری در ایران
سبب شناسی
همه گیر شناسی و انتقال بیماری
علائم بیماری در دام
علائم بالینی در انسان
تشخیص
درمان
پیشگیری
تعریف
CCHF که به آن " تب خونریزی آسیای میانه " هم گفته می شود یک بیماری ویروسی مشترک بین انسان و حیوان است که ازطریق گزش دست کم 29 نوع کنه ، تماس با حیوانات آلوده و لاشه آنها و ترشحات بدن افراد آلوده صورت می گیرد و در آسیا، افریقا و اروپا وجود دارد.
بیماری در دامها علائم قابل توجهی ندارد و پس از گزش کنه آلوده ، ویروس کمتر از یک هفته در بدن دام باقی می ماند.ولی موارد تک گیر و همه گیریهای ناگهانی این بیماری در انسان بصورت یک بیماری خونریزی دهنده تب دار ظاهر می شود و مرگ و میر در مجموع همه گیریها 30% است .
مخزن اصلی ویروس در طبیعت کنه سخت از خانواده هیالوما می باشد ، ویروس در تمام مراحل تکامل کنه در بدن کنه باقی می ماند و از طریق تخم به نسل های بعدی منتقل می گردد .
تاریخچه
اولین سند مکتوب : توسط جرجانی پزشک و دانشمند معروف ایرانی در کتاب گنجینه خوارزمشاه ( حدود سال 1110 میلادی ) . اولین مورد توصیف شده بیماری در منطقه کریمه غربی ( اتحادیه جماهیر شوروی سابق ) در شمال دریای سیاه در سال 1942 یعنی دوسال قبل از اپیدمی کریمه رخ داده است .
درسال 1944 درخلال جنگ جهانی دوم بیماری در شبه جزیره کریمه شایع و باعث مرگ بیش از 200 نفر از روستائیان و سربازان گردید.
شوماکوف روسی : اولین کسی که بیماری و خصوصیات بالینی و نحوه ابتلا افراد را تشریح کرد.
در سال 1956 بیماری در منطقه کنگو ( زئیر) شایع گردید و ویروس عامل بیماری از افراد مبتلا جداسازی شد و بعنوان ویروس کنگو نامگذاری گردید.
اولین گزارش بیماری در دام ( گاو ) در همان سال در کنگو گزارش شد.
در سال 1969 معلوم شد که ویروس عامل این بیماری ازنظر آنتی ژنتیکی و بیولوژیکی به ویروس تب کریمه خیلی شبیه است و انجمن ویروس شناسان در سال 1975 با ترکیب نام دو محل آن را ویروس تب خونریزی دهنده کریمه - کنگو گذاشتند.


 
وضعیت بیماری در ایران
1970 : شوماکوف و همکاران حضور CCHF را در ایران ثابت کردند و آنتی بادی CCHF را در سرم 35 گوسفند شناسایی کردند .
1975: سعیدی و همکاران آنتی بادی علیه ویروس را در 48 نفر از 351 نفر در مناطق دریای خزر و آذربایجان شرقی جدا کردند
2000-1999: موارد مظنون و قطعی بیماری در ایران گزارش گردید.
از 75 مورد مثبت قطعی :
22 خانم خانه دار – 13 نفر دامدار و کشاورز – 12 نفر کارگر- 14 نفر قصاب – 8 نفر دانش آموز – 3 نفر پزشک – 3 نفر کارمند.

در سال1387 تعداد 120 مورد تب خونريزي دهنده كريمه كنگو در كشور گزارش شد که از این تعداد متاسفانه 16 مورد منجر به مرگ شده است .
رييس اداره "زئونوز" مركز مديريت بيماريهاي واگير وزارت بهداشت از وقوع هشت مورد مرگ و مير ناشي از ابتلا به بيماري تب كريمه كنگو در كشور طي سال جاري خبر داد.
ـ انتشار جغرافيائي موارد محتمل CCHF در ايران
همه گیر شناسی و انتقال بیماری
ویروس اصولا" در طبیعت به وسیله کنه های تحت گونه Hyalomma منتقل می شود ولی بوسیله گونه های Rhipicephalus ، Boophilus و Amblyomma نیز منتقل می گردد. ویروس در داخل بدن کنه تکثیر پیدا می کند ( ویروس در این کنه ها به ارث می رسد ) بطوریکه توانایی انتقال از طریق تخم ( انتقال ویروس از کنه ماده آلوده به نوزادان ) ، در مراحل مختلف بلوغ کنه ( انتقال از لارو به نیمف و به فرم بالغ ) و از طریق جفت گیری در بعضی از انواع ناقلین مشاهده شده که شاخصی در نگهداری و چرخش ویروس در طبیعت است .
مهمترین راه آلودگی کنه به ویروس : خونخواری کنه نابالغ از مهره داران کوچک می باشد. یک بار آلودگی موجب می شود کنه در تمام مراحل تکامل آلوده باقی بماند و کنه بالغ ممکن است عفونت را به مهره داران بزرگ نظیر چهارپایان منتقل نماید.
در اصل اعتقاد بر این است که حیوانات اهلی بطور عمده گاو ، گوسفند ، خرگوش های صحرایی ، پستانداران وحشی بالغ و جوندگان وحشی عاملین انتشار ویروس به نقاط مختلف دنیا می باشند و پرندگان مهاجر ناقلین کنه آلوده اند. اگر چه پرندگان نسبت به CCHF مقاومند لیکن می توانند کنه های عفونی را در سطح وسیعی در طی مهاجرت پخش نمایند . اما زاغ یک استثنا است چون می تواند علاوه بر انتقال کنه های آلوده خود به عنوان مخزن ویروس عمل نماید. اما شترمرغ حساس است .
....