با هزینه ای اندکی شما میتونید فایل (چهره ناشناخته تشيع 69 ص) را تهیه کنید.

قسمتی از متن :

‏چهره ناشناخته ‏تشيع

‏تأليف :  ‏سيد جعفر ‏شهيدي            

     ‏حدود هزارو چهارصد ‏سال بر موجوديّت شيعه مي گذرد. نزديك به چهارده قرن است كه نخستين نهضت سياسي اين ‏مذهب آغاز شده1 ‏و تقريباً دوازده قرن است ‏انديشه شناسي يا به عبارت ديگر مكتب فكري و يا كلامي تشيّع تأسيس ‏گرديده2 ‏اما به جرأت مي توان گفت ‏هنوز هم چهره تشيع يا لااقل ديداري ترين چهره اين مذهب نه تنها براي دنياي اسلام ‏بلكه براي نظر گروهي از شيعه مذهب ها هم پوشيده مانده است.

     ‏صدها سال است بازيگران سياست كوشيده اند ‏تا نهضت تشيع را از مسير آن منحرف سازند. و بخصوص كوشش فراواني بكار رفته است تا ‏حقيقت اين نهضت از مسيرش منحرف و از ديد مسلمانان غير شيعي پوشيده بماند. درست است ‏كه حقيقت براي آنان كه پا بپاي تاريخ درست حركت مي كنند روشن است، اما شماره اينان ‏در هر دوره اندك بوده و هست. در پنجاه سال اخير تني چند از دانشمندان مجاهد و ‏عالي قدر شيعه با تأليف كتاب ها و ايراد سخنراني ها و تحمل رنج سفر به گوشه و كنار ‏كشورهاي اسلامي به سهم خود معدودي از علماي مصر، شمال آفريقا و خاورميانه عربي را ‏با آن حقيقتِ پنهان مانده، آشنا ساختند، اما كمتر كوشش شده است كه نشان دهند منشأ ‏اين نادرست انديشي چه بوده است؟ آيا خداي نخواسته همه آن علما و نويسندگان در داوري ‏خود نسبت به تشيع به عمد در خطا افتاده و نسبت هاي ناروا به پيروان اين مذهب ‏بسته اند؟

     ‏من وظيفه خود دانسته و مي دانم كه با ‏بضاعت اندك و در حد توانايي بكوشم تا غباري را كه تاريخ در طول قرن ها بر روي اين ‏چهره افشانده است به يكسو بزنم، و تا آنجا كه مي توانم آن حقيقت را آشكار سازم و بر

‏عهده متفكران و نويسندگان گرويده بدين مذهب است كه اين چهره را هرچه روشن تر ‏بشناسانند.

     ‏من معتقدم اگر گمشده اي كه در فاصله قرن ‏دوم تا آغاز قرن دهم هجري خون ده ها هزار تن، در راه بدست آوردن آن ريخته شد چنانكه ‏شايسته است به دنياي اسلام شناسانده شود، پيروان ديگر مذاهب اسلام و يا لااقل ‏دانشمندان و متفكران آن مذهب ها خواهند دانست كه گمشده آنان و اينان يكي است. راستي ‏اگر همه مسلمانان چنين حقيقتي را دريابند، دشمن آنان چه خواهد كرد؟ بيكار خواهد ‏نشست؟ هرگز! زيرا «جمعيت مسلمان» «تفرقه نامسلمانان» و بلكه نابودي آنان خواهد ‏بود.

     ‏من در اين چند صفحه نمي خواهم در ‏دهليزهاي پرپيچ و خم مسائل كلامي وارد شوم. در اين باره به قدر كافي و شايد بيشتر ‏از آنچه بايد بحث كرده اند. مي توان گفت حقيقت لااقل براي دسته اي خاص روشن است، ‏اما در بحث هاي كلامي معمولاً هر طرفي مي كوشد عقيده خود را با دليل عقلي استوار، ‏جلوه دهد و آنجا كه غرض پيروزي در جدل باشد، حقيقت كمتر مجال ظهور خواهد يافت. در ‏اين بحث كوتاه مي خواهم نهضت تشيع را از زاويه اي بررسي كنم كه تاريخ هم با من ‏همراه است. در پرتو روشنايي تاريخ شايد بتوانم آن چهره ناشناخته را آشنا سازم ـ ‏هرچند بيشتر خوانـنـدگان با آن آشنا هستند ـ .

      ‏چنانكه مي دانيم در سال 65 هجري هنگامي ‏كه معاويه دوم پس از چهل روز پادشاهي درگذشت، در سرزميني كه امروز به نام سوريه ‏مشهور است و آن روز مركز حكومت اسلامي بود، بر سر زمامداري مسلمانان بين دو تيره از ‏عرب به نام بني قيس و بني  ‏كلب خلاف افتاد. تيره نخست ‏طرفدار زمامداري پسر زبير بود و تيره دوم مي خواست خلافت همچنان در خاندان اموي

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است