عرفان و تصوف 55 ص - word (..doc) - عمران -

قسمتی از متن :

‏عرفان‏ و تصوف

‏يكى‏ از علومى كه در دامن فرهنگ اسلامى زاده شد و رشد يافت و تكامل پيدا كرد‏، ‏علم ‏عرفان‏ است.

‏درباره‏ عرفان از دو جنبه مى‏توان بحث و تحقيق كرد:يكى از جنبه اجتماعى و ديگر از ‏جنبه‏ فرهنگى.

‏عرفا‏ با ساير طبقات فرهنگى اسلامى از قبيل ‏مفسرين‏، ‏محدثين‏، ‏فقها‏، ‏متكلمين‏، ‏فلاسفه‏، ‏ادبا‏، ‏شعرا. . . يك تفاوت مهم دارند و آن اينكه ‏علاوه‏ بر اينكه يك طبقه فرهنگى هستند و علمى به نام عرفان به وجود آوردند و ‏دانشمندان‏ بزرگى در ميان آنها ظهور كردند و كتب مهمى تاليف كردند‏، ‏يك فرقه اجتماعى ‏در‏ جهان اسلام به وجود آوردند با مختصاتى مخصوص به خود‏، ‏بر خلاف ساير طبقات فرهنگى ‏از‏ قبيل فقها و حكما و غيرهم كه صرفا طبقه فرهنگى هستند و يك فرقه مجزا از ديگران ‏به‏ شمار نمى‏روند. اهل عرفان هرگاه با عنوان فرهنگى ياد شوند با عنوان‏ ‏‏«عرفا»‏ ‏و هر ‏گاه‏ با عنوان اجتماعى‏شان ياد شوند غالبا با عنوان‏ ‏‏«متصوفه‏»‏ ‏ياد مى‏شوند.

‏عرفا‏ و متصوفه هر چند يك انشعاب مذهبى در اسلام تلقى نمى‏شوند و خود نيز مدعى ‏چنين‏ انشعابى نيستند و در همه فرق و مذاهب اسلامى حضور دارند‏، ‏در عين حال يك گروه ‏وابسته‏ و به هم پيوسته اجتماعى هستند‏، ‏يك سلسله افكار و انديشه‏ها و حتى آداب مخصوص

‏ ‏در‏ معاشرتها و لباس پوشيدن‏ها و احيانا آرايش سر و صورت و سكونت در خانقاهها و ‏غيره‏، ‏به‏ آنها به عنوان يك فرقه مخصوص مذهبى و اجتماعى رنگ مخصوص داده و مى‏دهد. و ‏البته‏ همواره(خصوصا در ميان شيعه)عرفايى بوده و هستند كه هيچ امتياز ظاهرى با ‏ديگران‏ ندارند و در عين حال عميقا اهل سير و سلوك عرفانى مى‏باشند و در حقيقت عرفاى ‏حقيقى‏ اين طبقه‏اند‏، ‏نه گروههايى كه صدها آداب از خود اختراع كرده و بدعتها ايجاد ‏كرده‏‏‏اند‏.

‏ما‏ در اين بحثهاى تاريخى به جنبه اجتماعى و فرقه‏اى و در حقيقت‏به ‏جنبه‏‏«‏تصوف‏‏»‏عرفان‏ كارى نداريم‏، ‏فقط از جنبه فرهنگى‏، ‏آنهم از نظر تسلسل تاريخى اين ‏شاخه‏ فرهنگى وارد بحث مى‏شويم‏، ‏يعنى به عرفان به عنوان يك علم و يك شاخه از شاخه‏هاى ‏فرهنگ‏ اسلامى كه در طول تاريخ اسلام جريانى متصل و بدون وقفه بوده است نظر داريم نه ‏به‏ عنوان يك روش و طريقه كه فرقه‏اى اجتماعى پيرو آن هستند.

‏عرفان‏ به عنوان يك دستگاه علمى و فرهنگى داراى دو بخش است:‏ ‏بخش عملى و بخش نظرى.

‏بخش‏ عملى عبارت است از آن قسمت كه روابط و وظايف انسان را با خودش و با جهان و ‏با‏ خدا بيان مى‏كند و توضيح مى‏دهد. عرفان در اين بخش مانند اخلاق است‏، ‏يعنى ‏يك‏‏«‏علم‏‏»‏عملى‏ است‏با تفاوتى كه بعدا اشاره خواهيم كرد. اين بخش از عرفان علم‏«سير و

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است