محل لوگو

دانلود تحقیق گويش 20ص


دانلود تحقیق گويش 20ص

لینک دانلود و خرید پایین توضیحات

دسته بندی : وورد

نوع فایل :  word (..doc) ( قابل ويرايش و آماده پرينت )

تعداد صفحه : 19 صفحه


 قسمتی از متن word (..doc) : 

 

1

‏مقدمه

‏گویشی که در حال حاضر کلیمیان ایران به آن صحبت می‏کنند از جملۀ گویشهای ایرانی است که جزو دستۀ گویشهای مرکزی ایران به شمار می‏رود. این گویش امروزه در شهرهای اصفهان، همدان، کاشان، یزد، بروجرد و چند شهر دیگر ایران و نیز در نقاطی در خارج از ایران، چون قفقاز، سمرقند و بخارا رایج است. گفته شده است که گویش فعلی کلیمیان اصفهان، گویش سابق مردم اصفهان بوده که کلیمیان آن را بین خود حفظ کرده‏اند.

[1]‏ اگر این نظر را بپذیریم می‏توان آن را نیز در مورد سایر انواع گویش کلیمی در ایران و یا خارج از ایران تعمیم داد و چنین نتیجه گرفت که کلیمیان ایران در هر نقطه که ساکن شده‏اند حافظ زبان سابق آن ناحیه گردیده‏اند.

‏راجع به ورود کلیمیان به ایران و تاریخ آن نظریات مختلفی وجود دارد که از عهدۀ این مقاله خارج است‏گویش بختیاری

‏زبان بومی ایل بختیاری یا گویش لری بختیاری: از گویش‌های جنوب غربی ایران است و متناسب با شرایط زیستی، اقتصادی، طبیعی و فرهنگ بومی این قوم سامان و غنا یافته است. ‏راولینسون‏ در سفرنامه خود می‌‌نویسد: «تاکنون این گویشهای رایج در منطقه زاگرس را بازمانده زبان پهلوی می‌‌دانستند ولی به نظر می‌‌رسد زبان ‏لری‏ از فارس باستان مشتق شده است که هم‌زمان با زبان پهلوی به صورت جداگانه با آن تکلم می‌‌شده است». ‏محسن فارسانی‏ در مقدمه دیوان ‏ملا زلفعلی بختیاری‏ می‌‌نویسد: «خاک این منطقه به لحاظ کوهستانی بودن از هجوم اقوام بیگانه مصون مانده و گویش آنان کمتر با زبان ترکی و عربی مخلوط شده است». وی این گویش ظریف را از مشتقات نزدیک زبان پهلوی می‌‌داند.این سخن درکل درست است . گویش بختیاری از جمله گویشهای جنوب غربی ایران - شاخه

‏لری‏ - به شمار می‌رود، گویشهای ‏لری‏ تفاوتهایی باهمدیگر دارند - این تفاوتها بیشتر با لرهای ‏لرستان فيلي‏ مصداق می یابد اما با ‏لرستان جنوبي‏ به ویژه در استان ‏کهگیلویه‏ و ‏بویر احمد‏ و ‏ممسنی‏ اختلاف چندان چشمیگر نیست. مجموعا گفته می‌شود زبانهای لری نزدیکترین همسایه و همدسته زبان فارسی هستند.

‏گویش بختیاری مانند اکثر گویش‌های دیگر کشورمان لهجه‌های متعدد دارد که به طور کلی از نظر جغرافیایی می‌توان آن را به‏ ‏چهار نوع گویش تقسیم نمود :

‏اول: منطقۀ شرقی که قسمتی از دنبالۀ رودخانۀ کارون را شامل می‌شود و همسایۀ کوه گیلویه و بویر احمد است و طبعاً از گویش بویر احمدی تأثیر پذیری داشته است. مثلاً تمام ‏بختیاری‌ها‏ به «شما» می‌گویند «ایسا» (isA‏) اما در آن منطقه بر اساس گویش بویر احمد می‌گویند «ایشا» (ishA‏)

‏دوم: منطقۀ جنوبی که بیشتر طایفۀ مکوندی را در بر می‌گیرد و از رود زرد تا رامهرمز و هفتکل است و تحت تأثیر گویش طایفۀ بهمئی قرار گرفته است .

‏سوم: منطقه ‏چهار لنگ‏ که از ‏فریدن‏ تا دورود را شامل می‌شود. اگرچه در این منطقه تأثیر پذیری صورت نگرفته است اما در بعضی واژه‌ها فطرتاً و از روزگار دراز این تفاوت وجود داشته است. مثلاً به عمو می‌گویند تتا در حالی که در مناطق دیگر به عمو می‌گویند تاته

‏چهارم: بختیاری میانی که شامل کلیۀ ‏هفت لنگ‏(که از الیگودرز شروع و تا مناطق جنوبی ادامه دارد) و قسمتی از چهار لنگ کیان ارثی است. گویش حالت اصلی خودش را داشته و روان و یک‌دست است و اختلاط با واژه‌های بیگانه کمتر در آن صورت گرفته است .

‏حروف ویژه در گویش بختیاری

‏در بختیاری حروفی وجود دارد که در فارسی رایج تلفظ نمی‌شوند. شاید آن‌ها بازماندگان فارسی پهلوی باشند.

‏ذال معجم: حرف «د» وقتی که پس از a ‏،A ‏،o ‏،i ‏،e ‏،y‏ بیاید به گونه‌ای دیگر تلفظ می‌شود («A‏» را «آ» فرض کنيد و «a‏» را «فتحه») تلفظ به این طورت است که قسمت زیرین نوک زبان با دندانهای پیش فک زیرین مماس شده اما با دندانهای پیش فک بالا تماس بسیار نامحسوس است. اما «د» پس از صامت‌ها به همان صورت معمول تلفظ می‌شود .

‏هاء میان تهی: گونه‌ای «هـ» است که با تلفظی نرمتر از «هـ» تلفظ می‌شود. مانند پهل (pohl‏) به معنی پُل

‏واو غنه: کلمۀ «نو» در فارسی رایج تقریباً با واو غنه تلفظ می‌شود. در گویش بختیاری برخی کلمات با این واو تلفظ می‌شوند. مثل nّon‏ (یعنی نان)

‏ضمایر

‏ضمایر شخصی منفصل:

‏مو (mo‏) ... من

‏تو (to‏) ... تو

‏هو (Ho‏) ... او/آن

‏ایما (imA‏) ... ما

‏ایسا (isA‏) ... شما

‏هونو/اونو (ono/hono‏) ... آنها

‏ضمایر ملکی متصل:

‏اُم (om‏-) تَوَرُم (tavarom‏) تبرم (تبر من)

‏اِت (et‏-) تَوَر ِت (tavaret‏) تبرت

‏اِس (es‏-) تَوَر ِس (tavares‏) تبرش

‏اِمون (emun‏-) تَوَر ِمون (tavaremun‏) تبرمان

‏اِتون (etun‏-) تَوَر ِتون (tavaretun‏) تبرتان

‏اِسون (esun‏-) تَوَر ِ سون (tavaresun‏) تبرشان

‏اسامی مختوم به مصوت هنگام گرفتن ضمیر ملکی متصل تنها m‏ یا t‏ یا s‏ یا mun‏ یا tun‏ و یا sun‏ می‌گیرد. مثل :

‏دام (dAm‏) مادرم

‏داسون (dasun‏) مادرشان

‏ضمایر اشاره:

‏یو (yo‏) این

‏هو (ho‏) آن

‏یونو (yono‏) اینها

‏هونو (hono‏) آنها

‏زمان افعال

‏مضارع اخباری:

‏شناسه + بن مضارع + -e

‏مثلاً خَردَن (xardan‏) به معنی خوردن بن مضارعش «خور» (xor‏) است:

‏می‌خورم: اِخورُم (exorom‏)

‏می‌خوری: اِخوری (exori‏)

‏می‌خورد: اِخوره (exore‏)

‏می‌خوریم: اِخوریم (exorim‏)

‏می‌خورید: اِخورین (exorin‏)

‏می‌خورند: اِخور ِن (exoren‏)

‏مضارع التزامی: دستور ساختش مثل فارسی است

‏ماضی مطلق: دستور ساختش مثل فارسی است (شناسه + بن ماضی)

‏ماضی استمراری: شناسه + بن ماضی + -e

‏مثل: اِخَردُم (exardom‏) می‌خوردم

‏ماضی نقلی: e‏- + ماضی مطلق

‏خورده‌ام: خَردُمِه (xardome‏)

‏خورده‌ای: خَردیه (xardiye‏)

‏خورده است: خَردِه (xarde‏)

‏خورده‌ایم: خَرديمِه (xardime‏)

‏خورده‌اید: خَردينِه (xardine‏)

‏خورده‌اند: خَردِنِه (xardene‏)

‏ماضی بعید: مثل فارسی است فقط به جای «بود» از «بید» استفاده می‌شود. مثلاً :

‏خورده بودند = خَردِه بيدِن (xarde biden‏)

‏آینده: برای بیان زمان آینده معمولاً همان مضارع اخباری به کار می‌رود

‏نفی مضارع اخباری:

‏نمی‌خورم: نیخورُم (nixorom‏)

‏نمی‌گویم: نيگُم (nigom‏)

[2]‏. تنها ذکر این نکته ضروری به نظر می‏رسد که طبق سرشماری سال 1350، جمعیت کلیمیان اصفهان در حدود 2300 نفر بوده است.‏

[3]‏. (آمار جمعیت آنها در سالهای اخیر به دست نیامد).

‏واژه در گویش کلیمیان اصفهان از نظر ساخت اشتقاقی

[4]‏ (و نه تصریقی

[5]‏) به سه نوع تقسیم می‏گردد: ساده

[6]‏، مشتق

[7]‏ و مرکب

[8]‏.

‏واژۀ "ساده" تنها از یک واژک آزاد

[9]‏ ساخته شده است، مانند tou‏ (تاب)

[10]‏ ‏،teu‏ (تب).

2

‏واژۀ "مشتق" علاوه بر یک یا چند واژک آزاد دارای یک یا چند وند اشتقاقی

[11]‏ است، مانند pil-ak‏ (پولک)، gand-a‏ (گندیده).

‏واژۀ "مرکب" بیش از یک واژک آزاد دارد، مانند an-e-buvâ‏ (زن پدر) bâbâ-bele‏ (پدر بزرگ).

‏"فعل" چون در مقایسه با سایر انواع واژه ساخت متفاوتی دارد، در این مقاله، در ابتدا افعال غیر بسیط و سپس سایر انواع واژه مورد بحث قرار می‏گیرند.

J

ˇ

‏گويش استان بوشهر در تمام مناطق فارسي محلي است كه داراي بن مايه لري مي باشد . براي مرزبندي انواع گويش منطقه را از لحاظ جغرافيايي به دو بخش تقسيم شمالي و جنوبي تقسيم مي كنيم كه هر قسمت ويژگي خاص خود را داراست . و داراي تفاوتي اندك مي باشد . زبان هاي عربي نيز در جاهايي مانند بندر عسلويه ، كنگان ، جزيره شيف ، و جزيره شمالي و جنوبي بندر ريگ رايج است .

‏در همه گويشها واژه هاي فارسي باستان ، اوستايي و پهلوي ديده مي شود كه بازمانده صرف زبان پهلوي هنوز هم در گويش دشتي (دشتياني ) رايج است . اين موضوع نويد تكامل زبان از فارسي قديم به فارسي نو در منطقه مي باشد . حكايت از قدمت و ديرينگي منطقه مي كند .

‏بعلت ارتباط بندري بوشهر با كشورهاي عربي و نيزتسلط انگليسيها هلنديها در منطقه پاره اي واژه هاي بيگانه ديده مي شود كه هنوز هم مورد استعمال است . گويش شمالي استان شامل گويش شهرستان دشتستان ، گناوه و ديلم مي باشد .

 

 


 

تصاویری از چند صفحه نخست فایل :

 

توجه فرمایید بدلیل تهیه ی تصویر با نرم افزار های خارجی متن نمایش داده شده در تصاویر ممکن است دارای اشکالاتی در نمایش برخی حروف باشد که در فایل اصلی بدون مشکل است


مبلغ قابل پرداخت 8,000 تومان

توجه: پس از خرید فایل، لینک دانلود بصورت خودکار در اختیار شما قرار می گیرد و همچنین لینک دانلود به ایمیل شما ارسال می شود. درصورت وجود مشکل می توانید از بخش تماس با ما ی همین فروشگاه اطلاع رسانی نمایید.

Captcha
پشتیبانی خرید

برای مشاهده ضمانت خرید روی آن کلیک نمایید

  انتشار : ۱۳ شهریور ۱۳۹۷               تعداد بازدید : 13

برچسب های مهم

تمام حقوق مادی و معنوی این وب سایت متعلق به "" می باشد

فید خبر خوان    نقشه سایت    تماس با ما